Diese Seite verwendet Cookies. Wenn Sie das nicht akzeptieren, m├╝ssen Sie Cookies in Ihrem Browser verbieten oder diese Seite verlassen.    OK  
 leselupe.de
Werbung
 Meine Leselupe

Mitglieder:   5563
Themen:   95509
Momentan online:
418 Gäste und 10 Mitglieder
Username:
Passwort:
Registrieren
Passwort vergessen?


Leselupe.de > Fremdsprachiges und MundART
E R N I
Eingestellt am 04. 06. 2013 15:54


Autor
Ein neues Thema ver├Âffentlichen.     Antwort ver├Âffentlichen.
Maribu
???
Registriert: Jun 2012

Werke: 70
Kommentare: 228
Die besten Werke
 
Email senden
Hier klicken, um Maribu eine Online-Nachricht zu senden  Online-Nachricht
Profil

E R N I

Wi weern ene s├╝nnerlich Familie!
Mien Broder Ernst, vun Moder n├Âmt Erni, boren 1916, mien S├╝ster Hannchen, boren 1923 un ik, de Nakamen Rudolf, n├Âmt Rudi, keem 1936 to Welt. Uns Moder weer dunn al 41 Johr oolt.
As ik in de Lehr gung un en egen Menen harr, kreeg ik oft Wedderw├Â├Âr un se keem mi v├Âr as miene Grootmoder, de al lang in┬┤n Graff leeg.
An Ernst kann ik mi blot swach besinnen. He keem vun┬┤n Reichsarbeitsdienst gliek an de Front. Op┬┤t mehrst kreeg ik vun em mit d├Ârch vertellen vun uns ├ľllern oder D├Â├Ântjes vun sien l├╝tte, miene grote S├╝ster Hannchen. En Bild hung an┬┤t Wand vun┬┤n Wahnstuuv. Ernst mit vergn├Â├Âgt Antlaat in Uniform.
Wi kregen 1943 Bescheed, dat he vermisst is. Ik kunn mit dissen Begreep nix bigahn. Blot, dat 'vermisst' beter weer as doot!
De Hapen, dat in Tokunft en Levensteken vun em keem oder he unverwohrens v├Âr de D├Â├Âr stunn, geev uns Moder nich op.
Mien Vader weer dor anners. He see an mien f├Âfteihnsten Geboortsdag: "Dien Broder levt nich mehr! Vermisst is as verschollen. Verschollen enerworrns in Russland as hunnertdusend annere Soldaten. Dien Moder will dat aver nich begriepen. Du hest nu noog Grips in┬┤n Kopp, ehr dat to verkloren, dat T├Âven na so langer Tiet sinnlos is. Wunner gifft dat nich!"
Ik weer as vun┬┤n Kopp slaan un harr keene Antwoort. Ik wull wenen, aver de Tranen kemen nich. Liekers mutt ik sachts teemlich verbaast utsehen hebben, denn he se:"Du muttst nich trorig sien,Ernst weer blot dien Steefbroder. Ik b├╝n nich de Vader. Dien Moder hett em mit inne Ehe broch. Ik heff em ehr to Leev op mien Naams nahmen. Sien Vader weer Janmaat, hett dien Moder dat Kind maakt un is utneiht!"
Ik leep verbiestert in mien Stuuv, smeet mi in┬┤t Bett un heff denn in dat K├╝ssen went. Aver nich wegen Ernst, s├╝nner wegen mien Vader, wiel he dat so koolt, ahn Mitleed un Bedacht op mi, vertellt hett. Dat hett mi Maanden lang d├Ârchenanner brocht.
Siet disse Tiet weer mien Verband to em nich mehr hartlich. Ik harr Mitleed mit mien Moder. Un Ernst, ehr Erni, seeg ik mit annern Ogen. Ik harr op eenmal dat Gef├Âhl, dat ik em noch
richtig leef hebben kunn. - Villicht kummt he doch noch tor├╝ch!
As Kanzler Adenauer 1955 mit de Regeren vun Russland ├Âver de Tor├╝chkunft vun de Kriegsgefangenen sprooken hett, geev dat enen Drift f├Âr uns Familie. In┬┤n Januor 1956 kemen de letzten
na Huus. Dorbi weer uns Vedder Hans, even so oolt as Ernst.
Uns Moder hett sik mit ehr S├╝ster vun Harten freut.
Kort achterna sprook mien Moder mit mi ├Âver Erni sien Vader:
"He hett sik op┬┤n Schipp in de Maschien afrackert. As dat Kind ├╝nnerwegens weer, hebbt wi foorts Verl├Â├Âfnis fiert.
Walter hett denn afmustert un Arbeit op de Warft 'Blohm & Voss' funnen. Na twee Maanden, ene Week f├Âr uns Hochtiet, harr he en gresig Unfall. En Iesendreger hett sik vun┬┤n Kraanhaken l├Âst un em un twee annere L├╝├╝d ├╝nner sik begraven.
Siene Kollegen worrn swoor verletzt un Walter is doot bleven."
Moder hett dat vertellt ahn Spoor vun Trorigkeit. - Villicht weer dat al to lang her oder harr se de Hapen op en Weddersehn mit Ernst opgeven?
Mien Vader weer sietdem ├╝nnerd├Ârch wegen siener L├Âgen. Un eerst 1970 as he storv, heff ik em vergeven. Mien Beroop dwung mi in dissen Johr to┬┤n ├ťmtug na K├Âln un ik weer froh, dat Hannchen ene Wahnung in Naverschop to uns Moder harr un se st├╝tten kunn.
Twee- oder dreemal in┬┤n Johr heff ik se in Hamborg bes├Âkt. Moder weer Anfang s├Âventig un al en beten t├╝delig.
In┬┤n Harvst 1976 reep Hannchen an, dat Moder an Geelsucht liddt. Dree Weken later de unvermodens Bottschop: "Kumm op de Steed! Moder hett Krebs an de Bauchspeicheldr├╝se. Dat is nich mehr to opereren. Se is al ut┬┤n Krankenhuus rutsmieten worrn."
Ik b├╝n stracks mit de Iesenbahn to mien Familie kamen.
Moder leeg boomstill mit slaten Ogen in┬┤n Bett. De ├ťnnerholen twischen Hannchen un mi weer dor├╝m lies, weer binah en Munkeln. Mit eenmal Moder ehr Stimm: "Erni, ik heff solang op
di t├Âvt! Nu b├╝st du doch noch rechttiedig kamen!"

Bearbeiten/Löschen   ebook  Druckversion


Maribu
???
Registriert: Jun 2012

Werke: 70
Kommentare: 228
Die besten Werke
 
Email senden
Hier klicken, um Maribu eine Online-Nachricht zu senden  Online-Nachricht
Profil
E R N I

Hallo Ciconia,

danke f├╝r Deine Zeilen und die Bewertung!

Ich habe das Gef├╝hl, dass Mundartliches und Niederdeutsch in der Ll nicht so beachtet wird wie z.B. Kurzgeschichten oder Erz├Ąhlungen.

Umso mehr freut mich Dein Interesse an der Plattdeutschen Sprache. "utneiht" is ebenso ungewohnt wie he is "doot bleven".
K├Ânnte man ins Hochdeutsche nicht w├Ârtlich ├╝bersetzen, weil es dann ziemlich "platt" w├Ąre.

Liebe Gr├╝├če
Maribu

Bearbeiten/Löschen    


2 ausgeblendete Kommentare sind nur f├╝r Mitglieder und nur mit eingeschaltetem Javascript erreichbar.
Zur├╝ck zu:  Fremdsprachiges und MundART Ein neues Thema ver├Âffentlichen.     Antwort ver├Âffentlichen.
Werbung